จัดบล็อกใหม่รับปีใหม่ ช้าไปไหมเนี่ย
จริงๆแล้ว ก็เปลี่ยนไปแล้วรอบนึง แต่ยังไม่เสร็จ
อันที่แล้วหัวบล๊อคก็วาดมั่วไป ถ้านับเวอร์ชันแล้ว
บล็อคนี้เป็น เวอร์ชั่น2.01 เวอร์ชั่น "เค็กครีมส้ม 2.01" (นับเอาเอง วะฮะ)
ที่เพิ่มมาจากเวอร์ชั่นที่แล้วก็เป็นนาฬิกา, ข่าวด้านข้าง,
เพลง(เอาลงอย่างนี้ ไม่ได้ลงทีละเอนทรี่ คงต้องเปลี่ยนบ่อยหน่อย)
แล้วก็เปลี่ยนหัวบล็อก กับกล่องคอมเมนต์ ทำอยู่หลายวันได้

เอารูปบล็อกเวอร์ชั่นเก่ามาให้ดู

เวอร์ชั่น2.00 เวอร์ชั่น "เค็กครีมส้ม"



เวอร์ชั่น1.00 เวอร์ชั่น"ส้มเชย"


อันใหม่นี่ก็หาความรู้เอาจากในบล๊อกคนอื่นเอา
ขอบคุณทุกท่านที่ลงวิธีปรับแต่งนะครับ

พอทำบล็อกได้อย่างที่ตั้งใจนี่ รู้สึกอยากเปิดบล็อกตัวเองดูบ่อยๆเลย

    เอ้า เพื่อนๆ ฮากันหน่อย

งานปีใหม่ที่่ผ่านมา แต่ไม่ได้ไปเหมือนกัน ดูจากชื่อแล้วไอ้โนคงเอามาลง

เชื้อบ้า วะฮะฮ่า

    กว่าจะเสร็จ นั่งงมอยู่นานน๊านนาน สุดท้ายก็ต้องกลับมาใช้ css แบบเดิม

ตอนแรกลองใช้ theme ชุดใหม่แต่ดันมีปัญหา ไม่รู้แก้ไงแก้ไม่ได้

 

    ในส่วน entry เนื้อความในแต่ละ entry มันจะแสดงชิดขอบด้านขวา

พอไปแก้ align ใน css ให้เป็น center ก็มีปัญหาที่ previous|next

มันดันกระโดดไปอยู่ใต้ entry แรกของหน้า ถึงจะเล็กน้อย แต่มันค่อนข้างขัดใจ

(ใครรู้วิธี รบกวนบอกหน่อย ผมจนปัญญา บางครั้งมันต้องเปลียนหลายที่)

เสียเวลานั่งดูโค๊ดของตัวใหม่กว่าจะเก็ต สุดท้ายแก้ไม่ได้ซักที

ช่างมันฟะ กลับมาแก้ของเก่ามันเนี่ยละเฟ้ย นั่งดูนั่งงมโค๊ดอีกรอบ

ตอนนี้เลยพึ่งมาเข้าใจไอ้โค๊ด css ของเก่า ก็ไอ้ตอนมีของใหม่มาเนี่ยล่ะ

จริงๆthemeชุดนี้ก็เหมือนออกมานานแล้วนะ ไหงไม่สังเกต

 

    แต่จริงๆก็ยังไม่เสร็จดีหรอก ว่าเดี๋ยวว่างๆจะนั่งทำ head ใหม่

อันที่ใช้แบบว่า นั่งวาดไปอย่างไร้คอนเซปต์สิ้นดี

 

เฮ้ย!! ตายอีกแล้ว ไม่ผ่านสักทีฟะ!!...

สมัยเด็ก มาริโอคือเกมส์ที่ทุกคนต้องเคยเล่น และมีกันเกือบทุกบ้าน

และถึงเกิดไม่ทันเครื่อง famicom แต่มาริโอก็ยังมีออกมาเรื่อยๆหลายเวอร์ชัน

ทุกคนคงจะจำศัตรูคู่รักคู่แค้นของมาริโอกับหลุยส์ ก็คือ คุปปะ

แต่ที่หลายๆคนคงไม่เคยลืมเลย ก็คือ คุริโบะ ทาสผู้ซื่อสัตย์ของคุปปะ

วันๆไม่ได้ทำอะไร เดินไปเดิน ถึงข้างหน้าเป็นเหว ก็ยังเดินไป

แต่คุริโบะก็ยังเป็น 1 ในตัวร้ายที่ทำให้มาริโอกับหลุยส์ของผม ตายแล้วตายเล่า

ตอนเด็กๆผมก็เกลียดเจ้าตัวนี้ ไม่ต่างกะเจ้าคุปปะ

.

.

.

.

แต่ตอนนี้คิดถึงสมัยนั้นทีไร เจ้านี่ก็ไม่วายที่จะออกมา ทักทายทุกทีไป

    เมื่อปีที่แล้วยังขายเสื้ออยู่สวนลุมอยู่เลย เวลามันผ่านไปเร็วไม่น่าเชื่อ

เพื่อนบวด หุ้นส่วนในร้านตอนนี้ไปอยู่ระยองแล้ว แบบเสื้อสีเสื้อ ทำกันเอง ขายกันเอง ซื้อกันเอง ใส่กันเอง ฮา...

ช่วงนี้ก็คงใส่เสื้อใหม่ๆกันสำหรับคนจีน ไทยเชื้อสายจีน

หรือแม้กระทั่งไทยแท้ๆบางคน เพราะคนไทยได้ทุกงาน

 

เสื้อตัวนึง ของแต่ละคนเก่าเร็วไม่เท่ากัน บางครั้งบางคนใส่เยอะก็เก่าเร็ว ไม่ค่อยได้ใส่ก็เก่า็ช้าหน่อย

แต่ละวันแต่ละเดือนของแต่ละคนก็ไม่เท่ากัน นั่งเฉยๆมันก็ค่อยๆไป ถ้าหาอะไรทำมันก็ผ่านไปเร็ว

ไม่รู้จะดีใจดีไหมว่าปีนึงปีนึงมันผ่านไปไวซะเหลือเกิน ทั้งที่มีอีกหลายๆอย่างที่ยังไม่ได้ทำ...