ทรายอาร์ต-อนิเมชัน เื่องที่กระชากใจคนดูของ Kseniya Simonova

ขนาดผมฟังไม่รู้เรื่องก็ยังรู้สึกว่ามันสุดยอดมีพลังมากมาย

ดูแล้วถึงกับขนลุก ตั้งแต่ท่าทางการเล่าเรื่อง ความรวดเร็วในการวาด
การตัดเปลี่ยนซีนอย่างไม่เสียเวลา เข้ากับเรื่องราวที่นำเสนอได้อย่างดี

ไอ้ผมก็เล่าเรื่อง พูดเชิญชวนไม่เก่ง ก็แค่อยากนำมาฝากกันให้ชม
เผื่อจะเป็นแรงบรรดาลใจให้ คนที่รักงานศิลปะ หาวิธีสร้างสรรงานในรูปแบบอื่นๆ

ชิ้นงานอื่นๆของเธอลองตามไปชมกันดูนะครับ

 
เห็นรูปแล้วอาจจะสงสัยว่าทำไมผู้พันถึงตัวซีดเผือกหน้าตกกละได้ขนาดนี้
ที่เป็นอย่างนี้เนื่องจากว่าผู้พันลงไปว่ายน้ำอยู่ในคลองโดทนบุริกาวา โอซะกะตั้งแต่ปี๒๕๒๘

เื่นื่องมาจากในปีนั้นทีมไทเกอร์สชนะแชมป์การแข่งขันเบสบอล

แฟนเบสบอลต่างยินดีกันเป็นจำนวนมาก
ไม่รู้อีท่าไหน แฟนเบสบอลบางกลุ่มก็แห่กันยกผู้พันโยนลงไปว่ายน้ำในคลอง

จนมาถึงวันที่10เดือนมีนาคม มีการขุดลอกคลอง แล้วก็ไปเจอผู้พันจมนิ่งอยู่
มือข้างซ้าย และเท้าสองข้างหลุดออก ผิวลอกออกหมด(ผู้พันแช่น้ำจนผิวเปื่อยลอก)

จริงๆท่อนเอวก็หลุด แต่ถูกนำมาต่อให้เห็นดังภาพ

หลังจากนั้น ก็เป็นข่าวดังมากๆข่าวนึงเลยทีเดียว มีการนำมาจัดแสดงให้ประชาชนดูกันด้วย
และยังมีพวงกุญแจออกมาขายอีกด้วย (ญี่ปุ่นมันขายทุกอย่างจริงๆ)

เมื่อวันที่9เดือนกันยายนมีการจัดแสดงที่โตเกียว ให้ประชาชนมาชมกัน

จบข่าว

แถมวิดีโอจากยูทูป

เครดิต

http://mainichi.jp  : http://mainichi.jp/kansai/graph/20090909/
http://topics.jp.msn.com/ : http://topics.jp.msn.com/life/column.aspx?articleid=130345

สืบเนื่องจากวันนี้เข้ามาดูบล๊อคของตัวเองเข้า แล้วก็กดอ่านข่าวด้านซ้ายมือที่เป็นRSSตัววิ่ง
บังเอิญเจอข่าวนี้ นักเขียนชื่อดังจากเรื่องThe Ring ออกนิยายใหม่ เรื่อง drop (โดรปปุ)
(คาดว่าชื่อญี่ปุ่นถ้ามี คงมีอะไรที่เกี่ยวกับ"Shizuku"= しずく=雫)

ที่น่าสนใจก็คือรูปเล่มมันเป็นม้วนกระดาษทิชชู่

ผมก็ยังไม่ได้เห็นของจริงอ่ะนะ แต่ลุงแกไม่คิดว่ามันจะอ่านยากหรือ
พออ่านถึงตอนกลางๆกระดาษก็มันจะยาวออกมาขนาดไหน
แถมต้องใช้สองมืออ่านนี่สิ เป็นประเด็นเลย
คนญี่ปุ่นชอบทำกิจกรรมบนรถไฟ ไม่ว่าจะส่งsms ฟังเพลง เล่นเกมส์ แต่งหน้า
และที่เห็นบ่อยๆก็อ่านหนังสือนี่ล่ะ ทั้งคนยืนคนนั่ง ญี่ปุ่นถึงมีพอคเก็ตบุคมากมาย
แล้วถ้าพกม้วนทิชชู่ผีสิง อันนี้ขึ้นรถไฟ ดูท่าว่าจะอ่านยาก ไม่ต้องชั่วโมงเร่งด่วนหรอก
รอบคนน้อยๆนี่ก็ลำบากแล้วเพราะมันต้องใช้สองมือ

ผมคาดว่าถ้าลุงแกไม่ออกเป็นพอคเก็ตบุคธรรมดาออกมาด้วย
ยอดขายอาจจะไม่ได้ อย่างที่ตั้งใจไว้

ทั้งนี้ทั้งนั้น เมื่อไหร่เห็นของจริง ลุงแกอาจจะมี วิธีใดสักอย่างก็ได้
ที่ทำให้การอ่านทิชชูอันนี้ เป็นการอ่านที่ไม่ลำบากอย่างที่ผมคาดไว้
แล้วเอาไว้จะมาอัพเดทบอก เมื่อได้เห็นตัวเป็นๆของทิชชู่ผีสิง

เนื้อความต้นฉบับ

ทิชชูผีสิง ที่ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ต้นตำหรับวรรณกรรมสยองขวัญสุดสะพรึงอย่าง ‘Ring’
ที่เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แถมยังถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างเป็นหนังฮอลลีวู้ด โด่งดังไปทั่วโลก
มาวันนี้ ‘โคจิ ซูซุกิ’ เจ้าของงานเขียนเรื่องดังกล่าว คลอดผลงานชวนขนหัวลุกเรื่อง ‘Drop’
มาสั่นประสาทนักอ่าน แต่ด้วยความน่ากลัวขั้นเทพ จะให้ออกเป็นหนังสือธรรมดา ๆ
คงไม่สมฐานะ นักคิดแหวกแนวจึงเลือกตีพิมพ์เรื่องราวระทึกขวัญลงบนกระดาษชำระแบบม้วน หรือทิชชู
ซึ่งมีความยาวของเนื้อกระดาษ 90 เซนติเมตร ถ่ายทอด 9 ตอน ของวรรณกรรมเรื่อง Drop
เหตุของการเลือกตีพิมพ์ลงบนทิชชู ก็เพราะ Drop เป็นเรื่องราวสยองขวัญที่เกิดขึ้นในห้องน้ำสาธารณะนั่นเอง
สงสัยนักอ่านผู้ชื่นชอบเรื่องราวสยองขวัญคงต้องเข้าห้องน้ำ ปฏิบัติกิจบ่อยเสียหน่อย
จะได้เพิ่มอรรถรสกระตุ้นความผวา ระหว่างการอ่านเรื่อง Drop.  

  ไม่รู้จะตั้งหัวเอนทรี่ว่าอะไร เนื่องจากดองรูปนานไปหน่อย ไม่ค่อยว่างเลย
ก็เอาเป็นชื่อเอนทรี่อย่างนี้ละกัน จะได้ดูไม่น่าเกลียดมาก ว่าแต่ที่ไทยตอนนี้เป็นควันหลงเสื้อแดง
หรือควันหลงสงกรานต์กระมัง

เริ่มที่อุเอโนะละกัน ตามลำดับการเดินทาง

ต้นนี้พิเศษหน่อย เพราะเป็นพันธุ์ ที่ดอกสีชมพูจ๋าเชียว แต่ชื่อไรอ่านมาแล้วแต่จำไม่ได้

อันนี้แบบสีขาว ก็อยู่ในระดับที่หาไม่ยากเท่าไหร่

ก่อนหน้ามาญี่ปุ่น ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมเค้าถึงต้องมาชมซากุระกัน เป็นเรื่องเป็นราว

เข้าใจว่าเพราะ กว่าจะผ่านช่วงหน้าหนาวไปได้ ไม่ค่อยมีใครมาทำกิจกรรมนอกบ้านกัน

เพราะความหนาวเย็นรวมทั้งผมด้วย พออากาศอุ่นๆเข้ามา พร้อมทั้งดอกไม้ต่างๆบาน

จากโลกทึมๆหนาวๆ ญี่ปุ่นจึงดูสดใสขึ้นจริงๆ เหมาะกับการออกมาเฮฮาปาร์ตี้

และเพราะซากุระบานแค่ประมาณช่วงอาทิตย์เศษๆ ก็จะร่วงด้วยน่ะเอง

 
อันนี้แถม "ไดบุซสึ " พอดีครอบครัวมาเที่ยวญี่ปุ่น เลยไม่ค่อยมีรูปวิว มีแต่รูปคน

 ต่อไปก็นาโกยา

วัดOsu Kannon(大須 観音) วัดเจ้าแม่กวนอิมนั่นเอง ผู้ใหญ่เค้าก็ต้องไหว้พระ ไม่ว่าจะไปที่ไหน

ใกล้ๆที่...

..ปราสาทนาโกย่า

แวบกลับมาบ้าน (ห้วนไปไหม) อันนี้ถ่ายจากหน้าบ้านผมที่โยโกฮามาบรรยากาศเคยๆ
ดูสดใสขึ้นมาทันตาเห็น จะหน้าร้อนแล้วๆ

อันนี้ทางไปที่ทำงาน สุดยอดสวย ปีหน้าเจอกันใหม่